R.I.P. STEVE

Ηταν ο αγαπημένος τραγουδιστης του blog μας. R.I.P. Steve....

Όπως γραψαμε και χθες ο τραγουδιστής των Ελβετών Gotthard πέθανε σε δυστύχημα που είχε με την μοτοσυκλέτα του στην Αμερική. Το δελτίο τύπου της Nuclear Blast (εταιρεία των Gotthard) δίνει περισσότερες λεπτομέρειες.
Ο Lee ταξίδεψε στην Αμερική μαζί με μερικούς μηχανόβιους φίλους του προκειμένου να πραγματοποιήσει ένα από τα όνειρα του.

Ένα ταξίδι διάρκειας δυο εβδομάδων πάνω σε μια Harley-Davidson. Οι 21 Ελβετοί ξεκίνησαν το ταξίδι τους την προηγούμενη Κυριακή. Την Τρίτη 5 Οκτωβρίου, περίπου 50 μίλια έξω από το Las Vegas, η ομάδα σταμάτησε στην άκρη του δρόμου προκειμένου να φορέσουν τα διαβροχα, μιας και είχε ξεκινήσει να βρέχει.

Ο οδηγός ενός διερχόμενου φορτηγού έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του λόγω του ολισθηρού δρόμου. Παρά τις ενέργειες του το trailer του φορηγού έπεσε πάνω σε κάποιες από τις παρκαρισμένες μηχανές, μια εκ των οποίων χτύπησε τον Lee.
Οι ομάδες διάσωσης που έφθασαν στο σημείο κατέβαλαν προσπάθειες να σώσουν τη ζωή του Lee, αλλά μετά από 20 λεπτά είδαν ότι πλέον αυτό δε γινόταν.
Ανάμεσα στην ομάδα των μοτοσυκλετιστών ήταν και ο μπασίστας των Gotthard, Marc Lynn, αλλά και η φίλη του Lee, Brigitte Voss Balzarini.

Κανένας από τους υπόλοιπους δεν τραυματίστηκε.
Τα θερμά μας συλληπητήρια στην οικογένεια του αδικοχαμένου Lee.

Gotthard - singer Steve Lee - fatal accident in Amer

ica
Las Vegas – The world has lost one of its greatest rock singers: GOTTHARD front-man Steve Lee was killed accidentally during a motorcycle trip in the USA on Interstate 15 between Mesquite and Las Vegas and died at the scene.

The GOTTHARD singer had flown to the U.S. with some biker... friends just this weekend to fulfil a long-cherished dream for which he’d never had the time, due to his heavy touring schedule for many years. It was to be two weeks through the states on a Harley Davidson. The 21 Swiss bikers started their journey on Sunday on a total of 12 motorcycles. On Tuesday 5 October, about 50 miles from Las Vegas, the group had stopped at the roadside to put on their rain gear as it had started to rain. On the slippery road, the trailer of a passing truck began to skid. The driver attempted evasive action but his trailer clipped five of the motorcycles parked at the roadside; one of them hit Steve Lee. Rescue services attempted resuscitation but efforts were stopped after 20 minutes. At 16:13 local time, Steve Lee was pronounced dead.
Among the passengers were GOTTHARD bassist Marc Lynn and Lee's girlfriend Brigitte Voss Balzarini. All other fellow riders were unharmed. Steve Lee was 48 years old.
With Steve Lee, we not only lose one of the world's best rock voices but also an extraordinary personality. Despite his enormous success, the Ticino singer had retained a very subtle eye for detail and often impressed the people around him with his sensitive observation. Due to his personality, he had a serious outlook, without losing his sense of humour and lust for life. Steve Lee met his environment with respect but always had, in his gentle way, a very simple, personal touch. He understood like no one else how to enjoy without going too far – to him, alcohol and parties were things he met with level-headedness. The singer sold several million albums throughout his career with GOTTHARD, several of them reaching platinum, double or triple platinum status.

And yet all this bears no relation to the human greatness of Steve Lee on a daily basis.

GOTTHARD - EUROPE - Live In Munich 21-11-2009

Με το που ανακοινώθηκε ότι δύο από τα καλύτερα hard rock συγκροτήματα ένωσαν τις δυνάμεις τους για μια εκτεταμένη περιοδεία στην Γερμανία, δεν χρειάστηκε και πολύ σκέψη για να κλείσουμε τα εισιτήρια για Μόναχο. Gotthard και Europe, με δύο εξίσου καλά άλμπουμ στις αποσκευές τους και τα οποία πηγαίνουν πολύ καλά στη Γερμανική αγορά, έκλεισαν μερικούς από τους μεγαλύτερους κλειστούς χώρους, σε περίπου 15 Γερμανικές πόλεις, αποτελώντας έτσι το συναυλιακό γεγονός του χειμώνα στη χώρα.

Η συναυλία στο Μόναχο, η οποία έγινε στο Olympianhalle, αποτελούσε τον μεγαλύτερο σταθμό της περιοδείας, και οι περίπου 5000 φίλοι των δύο συγκροτημάτων είναι ένας αρκετά μεγάλος αριθμός για ένα δυστυχώς απαξιωμένο είδος μουσικής. Ευτυχώς οι Γερμανοί έχουν αποδείξει πολλές φορές ότι κρατούν σταθερές κάποιες αξίες και γεμίζουν ακόμα μεγάλες αίθουσες, σε συναυλίες συγκροτημάτων που στην Ελλάδα στην καλύτερη να παίζαν στο Αν.

Το Olympianhalle δεν ήταν γεμάτο, αφού η χωρητικότητά του είναι πάνω από 10000 θεατές δίνοντάς μας έτσι μια κρύα αρχική εντύπωση. Η σκέψη όμως του πόσο σέβονται τους πελάτες τους οι Γερμανοί διοργανωτές και δεν τους κλείνουν σε κλουβιά ήταν πολύ σημαντική. 8 ακριβώς οι Europe ανέβηκαν στη μεγάλη σκηνή με το ομώνυμο τραγούδι από το “Last Look At Eden” και με τον Joey Tempest να κλέβει την παράσταση από το πρώτο δευτερόλεπτο με την εκπληκτική φωνή του αλλά και την αγέραστη σκηνική του παρουσία. Το πρώτο hit που ακούστηκε ήταν το “Superstitious” και ακολούθησε ένα αρκετά καλό setlist με παλιά και καινούργια τραγούδια που ικανοποίησε το κοινό. Η καινούρια μπαλάντα “New Love In Town” ξεχώρισε από τα νέα τραγούδια που ακούστηκαν, και σίγουρα θα παραμείνει στο setlist της μπάντας για αρκετά χρόνια. Κορυφαία στιγμή πάντως, η ακουστική εκτέλεση του “Carrie” με τον Tempest και την κιθάρα του μόνο πάνω στη σκηνή και φυσικά η φοβερή εκτέλεση του “The Final Countdown” στο encore.

Μετά από μία ώρα και πέντε λεπτά οι Europe εγκατέλειψαν τη σκηνή, αφού ήταν ώρα για την κορυφαία hard rock μπάντα της εικοσαετίας, τους Ελβετούς Gotthard. Το καινούργιο “Unspoken Words” χωρίς να είναι hit αποδείχτηκε καλή επιλογή για άνοιγμα αφού στη live εκτέλεσή του ακούστηκε πολύ πιο δυναμικό από ότι στο studio. Το πάρτυ όμως ουσιαστικά ξεκίνησε λίγα λεπτά μετά: “Gone too Far” και “Top Of The World”, 2 από τα καλύτερα hard rock τραγούδια της δεκαετίας ξεσήκωσαν τους συνήθως ξενέρωτους Γερμανούς, κάνοντάς μας να νομίζουμε ότι βρισκόμαστε σε κάποια μεσογειακή χώρα. Για την απόδοση της μπάντας τι να πει κανείς? Ρωτήστε απλά όσους τους έχουν δει live.- Το setlist, όπως αναμενόταν, βασίστηκε στα τελευταία τους τρία άλμπουμ με τα οποία γίναν ευρύτερα γνωστοί, ενώ από τα πρώτα τους lps στο κανονικό set, δυστυχώς ακούστηκαν μόνο τα “Hush” και “Sister Moon”. Και λέω “κανονικό set” γιατί η καλύτερη στιγμή του live ήταν το εικοσάλεπτο ακουστικό τζαμάρισμα όπου ο κόσμος στις μπροστινές σειρές με υψωμένα ταμπελάκια ζήταγε από τους Steve Lee και Leo Leoni τραγούδια που είχαν χρόνια να παιχτούν live από το γκρούπ(π.χ. All I Care For, Lonely People).Πολύ σωστή κίνηση που δείχνει πόσο σέβονται τους fans τους. Κρίμα πάντως που το “Angel”, η καλύτερη 90’ς μπαλάντα, δεν ήταν μέσα στις επιλογές του κόσμου . Μερικά ακόμα highlights ήταν η δωδεκαμελής ομάδα μουσικών που ντυμένοι με παραδοσιακή σκοτσέζικη ενδυμασία συνόδεψαν με τις γκάιντες τους την μπάντα στο “Unconditional Faith” ,αλλά και το διπλό drum solo με τον Steve Lee να προσπαθεί να ανταγωνιστεί τον Hena Habegger παίζοντας σε ένα δεύτερο drum kit που εμφανίστηκε ξαφνικά στη μέση του γηπέδου.

Το φοβερό “I Don’t Mind” από τον καινούργιο δίσκο, σήμανε την έναρξη της αποκορύφωσης του live και μαζί με τα “The Oscar Goes To You”, “Lift You Up” και φυσικά το “Anytime, Anywhere”, εκστασίασαν το κοινό, αναγκάζοντας την μπάντα να κάνει και δεύτερο encore για πρώτη φορά σε αυτή την περιοδεία, παίζοντας το “Mighty Quinn”. Η καλύτερη συναυλία της χρονιάς(οι AC/DC δεν μετράνε) έλαβε τέλος μετά από περίπου δύο ώρες εν μέσω αποθέωσης και ελπίζουμε πως το ραντεβού μας με την κορυφαία ευρωπαϊκή μπάντα αυτή τη στιγμή, θα είναι και πάλι πολύ σύντομα.

GOTTHARD - "Need To Believe"

                                                         Gotthard

 “Need To Believe”

Label: Nuclear Blast

       Το φαινόμενο Gotthard επιστρέφει! Δύο χρόνια μετά το επιτυχημένο (καλλιτεχνικά και εμπορικά) “Domino Effect”, η καλύτερη hard rock μπάντα από τη στιγμή τη κυκλοφορίας του ντεμπούτου τους, το 1992, κυκλοφορεί το ένατό της άλμπουμ με τίτλο “Need To Believe” ελπίζοντας πως επιτέλους η παγκόσμια αναγνώριση που τόσο αξίζει θα έρθει.

     Το “Need To Believe” ξαφνιάζει στο πρώτο άκουσμα, αφού για πρώτη φορά από το  2001 και μετά οι Gotthard γυρνάνε σε πιο μελωδικό ήχο θυμίζοντας περισσότερο την περίοδο 1997-2002 χωρίς αυτό να σημαίνει φυσικά ότι το άλμπουμ δεν ροκάρει. Τρανό παράδειγμα το εναρκτήριο “Shangri-La”, ένα πολύ μελωδικό κομμάτι που στην πρώτη ακρόαση δεν μου έκανε καλή εντύπωση παρά τις όμορφες ανατολίτικες μελωδίες αφού τα τελευταία χρόνια μας είχαν συνηθίσει σε πιο δυναμικά κομμάτια. Τα υπόλοιπα 11 τραγούδια του δίσκου περιλαμβάνουν όλα τα στοιχεία που έχουν κάνει τους Gotthard μια τόσο σπουδαία μπάντα και ουσιαστικά αποτελούν μία ηχητική περίληψη της καριέρας τους. Από το μελωδικό hard rock στo “Unspoken Words”, αλλά και στο φοβερό “I know, you know”, στο πιο κλασικό hard rock με το “I Don’t Mind” που άνετα θα μπορούσε να περιλαμβάνεται στο “G”. Τα πολύ καλά, μελωδικά “Unconditional Faith” και “Break Away” φέρνουν ξανά στο νου την μεσαία περίοδο της μπάντας (Open-Homerun) ενώ μόνο το “Right From Wrong” θυμίζει της τελευταίες κυκλοφορίες τους όντας και το πιο συναυλιακό  τραγούδι του δίσκου. Φυσικά, όπως πάντα, οι μπαλάντες του νέου άλμπουμ είναι απλά εκπληκτικές χωρίς να ξέρεις ποια να διαλέξεις ανάμεσα στα “Need To Believe” και “Tears To Cry”,αλλά και στο “Don’t Let Me Know” που ίσως είναι το καλύτερο τραγούδι του δίσκου, αν και το ρεφρέν του να θυμίζει πολύ έντονα το “Can’t Find My Way” των Hardline.

     Έχοντας να ανταγωνιστεί τα “Lipservice” και  “Domino Effect”, το “Need To Believe” βρίσκεται δύο σκάλες κάτω αφού super hits όπως τα “Lift U Up”, “The Oscar Goes To You”κ.α. λείπουν από τον νέο δίσκο, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι και αυτή μια εξαιρετική κυκλοφορία αφού μιλάμε για τα δύο καλύτερα άλμπουμ της δεκαετίας στο χώρο του εμπορικού hard rock. Όσοι δεν έχετε ακόμα ασχοληθεί με τους Gotthard, είτε σας αρέσει ο μελωδικός ήχος είτε όχι, είναι ευκαιρία να το κάνετε με το “Need To Believe”, ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά άλμπουμ αυτής της εκπληκτικής Ελβετικής μπάντας. 

To videoclip του Unconditional Faith:  http://www.youtube.com/results?search_query=gotthard+unconditional&search_type=&aq=f