MANOWAR LIVE IN GREECE - 3 Days Report!!!

Ευτυχώς οι 3-4 μήνες  αναμονής περάσαν γρήγορα. Είναι  Πέμπτη 17 Μαρτίου και το σημαντικότερο heavy metal τριήμερο για την Θεσσαλονίκη ever επιτέλους έφτασε και φυσικά δεν θα μπορούσε κανείς heavymetal-άς να λείπει από εκεί. Αρκετές ώρες αργότερα φτάνουμε στο μικρό αλλά εξαίσιο Principal. Η πρώτη μέρα των συναυλιών είναι και η μόνη που δεν έγινε sold out αφού κόπηκαν γύρω στα 1000 εισιτήρια (1500 είναι περίπου η χωρητικότητα του μαγαζιού) κάτι το οποίο δεν επηρέασε στο ελάχιστο την μπάντα αλλά ούτε εμάς που είχαμε την ευκαιρία να δούμε τους Manowar υπό ιδανικές συνθήκες. Χωρίς καθυστερήσεις, οι Θεσσαλονικείς Crosswind ανοίξαν τη βραδιά ζεσταίνοντας το κοινό με το πολύ καλό 90’ς power metal τους. Ο τραγουδιστής και ο ντράμερ ήταν οι δύο που μαγνήτισαν τα βλέμματα του κοινού με τις επιδόσεις τους, ενώ και το υλικό της μπάντας ήταν σε αρκετά υψηλό επίπεδο. Ευχόμαστε τα καλύτερα για τη συνέχεια αν και το ύφος τους δυστυχώς θεωρείται ξεπερασμένο από αρκετούς.

Η στιγμή που περιμέναν όλοι όμως είχε φτάσει. Δώδεκα χρόνια μετά την όντως μέτρια συναυλία τους στο Rockwave (όταν και ο Carl Logan έπαιξε με σπασμένο πόδι προκειμένου να μην ακυρωθεί το live), και παρά την ανεπανάληπτη συναυλία του 2007, και ακόμα υπάρχουν «μεταλλάδες» που τους το χρεώνουν, σνομπάροντας ή πετώντας λάσπη, για την μόνη μπάντα που το αμάρτημα της είναι η δια βίου προσήλωση της στο heavy metal. Δεν πειράζει, δεν τους χρειαζόμαστε αυτούς, άλλωστε σε λίγα χρόνια θα έχουν ξεχάσει ότι κάποτε το παίζαν μεταλλάδες. 

Τα περίπου 40 λεπτά αναμονής πέρασαν γρήγορα όταν από τα ηχεία ακούστηκε η θρυλική εισαγωγή “Ladies And Gentlemen, From The United States Of America, ALL HAIL MANOWAR” και από εκείνη τη στιγμή, 17 χρόνια μετά την εμφάνισή τους στο Ιβανώφειο, η άμοιρη Θεσσαλονίκη παραδόθηκε για τρεις ημέρες στις ορέξεις των Joey De Maio, Eric Adams, Carl Logan και Donnie Hamzik. H μπάντα ορμάει στη σκηνή με το ομώνυμο τραγούδι, με τους στίχους του να αντικατοπτρίζουν τη συνέχεια: “Where we march, cities fall, And the strong survive, And take our side”. Όπως αναμενόταν, το πρώτο μέρος του set ήταν η εξ ολοκλήρου εκτέλεση του θρυλικού “Battle Hymns” με το κοινό να μην ξέρει πώς να αντιδράσει κατά τη διάρκεια της εκπληκτικής εκτέλεσης του “Dark Avenger”.  Αμέσως μετά το “Battle Hymn”(τα σχόλια περιττεύουν) και χωρίς διαλείμματα, solos και άλλα περιττά, ήρθε η ώρα για το “Brothers Of Metal’ τραγούδι απλό αλλά απαραίτητο. Αλήθεια πόσα τραγούδια μπορούν να ενώσουν με τους στίχους τους ένα ολόκληρο club με τις γροθιές στον αέρα? Ο χαβαλές του “Brothers Of Metal” δεν κράτησε πάνω από ένα πεντάλεπτο αφού ήταν η ώρα για πραγματικό, αντρικό heavy metal που μόνο οι Manowar μπορούν να προσφέρουν. “Blood Of My Enemies” και “Thor(The Powerhead)” προκάλεσαν πανικό στο κοινό σε εκτελέσεις που θα μείνουν στην ιστορία. Το set συνεχίστηκε ασταμάτητα, με τον Eric Adams να είναι σε εκπληκτική βραδιά και με το κοινό να χαλαρώνει κάπως στο τελευταίο εικοσάλεπτο του κανονικού σετ που ακούσαμε αποκλειστικά τραγούδια από το πρόσφατο υλικό της μπάντας. Με το καταιγιστικό “The Power” έκλεισε το κανονικό σετ, όχι όμως και η συναυλία. Ήταν η ώρα του αρχηγού Joey De Maio να μιλήσει στο κοινό και μάλιστα στα Ελληνικά!! Ο Joey De Maio μίλησε για πάνω από 5 λέπτα στα Ελληνικά κατευθείαν στην καρδιά κάθε heavymetall-ά με λόγια αληθινά που σίγουρα πείραξαν αρκετούς από τους… «άλλους» .  H φοβερή εκτέλεση του “Black Wind Fire And Steel” έκλεισε μια από τις καλύτερες συναυλίες των Manowar που έχω παρακολουθήσει, διάρκειας δύο ακριβώς ωρών, και με τον Eric Adams να ανανεώνει το ραντεβού μας για την επομένη.

Setlist:

Manowar

Death Tone

Metal Daze

Fast Taker

Shell Shock

Dark Avenger

William's Tale

Battle Hymn

Sun Of Death 

Brothers Of metal

Blood Of My Enemies 

Thor (The Powerhead)

Kings Of Metal

Heart Of Steel

Warriors Of The World United

Hail And Kill

Thunder In The Sky

Hand Of Doom

Power

Encore

Joey's Speech

Black Wind Fire And Steel

Crown And The Ring (Outro)

Παρασκευή 18 Μαρτίου:

Έχοντας ξυπνήσει μετά από μια συναυλία Manowar,  και με την πρώτη σκέψη να είναι «Σήμερα θα ξαναδούμε τους Manowar» καταλαβαίνετε ότι η δεύτερη μέρα στη Θεσσαλονίκη ξεκίνησε με υπερβολικά καλή διάθεση. Μετά τους απαραίτητους καφέδες στην παραλία και τους γύρους στα Λαδάδικα, δεν άργησε η ώρα για το δεύτερο μέρος του τριημέρου. Οι Crosswind αυτή τη φορά παίξαν σε ένα κατάμεστο Principal κερδίζοντας ακόμα περισσότερους νέους φίλους ενώ οι Manowar συνέχισαν αυτό που ξεκίνησαν 24 ώρες πριν. Φοβερή απόδοση, απόλυτος χαμός ξανά στο “Thor(The Powerhead)”, και ένα παρόμοιο setlist που συμπληρώθηκε από μερικά τραγούδια του “Thunder In The Sky”. Και ενώ η βραδιά έφτανε στο τέλος της, ήρθε το “Sign Of The Hammer” να μας στείλει αδιάβαστους προκαλώντας σεισμό αρκετών ρίχτερ στην περιοχή και εμάς να ευχόμαστε ακόμα περισσότερες εκπλήξεις για την τρίτη και τελευταία μέρα. Διάρκεια συναυλίας 2 ώρες και ένα τέταρτο, και σύνολο τραγουδιών 23. Αυτά για μερικούς από τους «άλλους».

Setlist: 

Manowar

Death Tone

Metal Daze

Fast Taker

Shell Shock

Dark Avenger

Battle Hymn

Sun Of Death 

Brothers Of metal

Blood Of My Enemies

Thor (The Powerhead)

Heart Of Steel

William's Tale

Hail And Kill

Thunder In The Sky

God Or Man

Let The Gods Decide

Hand Of Doom

Kings Of Metal

Power

Encore

Joey's Speech

Warriors Of The World United

Sign Of The Hammer

Black Wind Fire And Steel

Crown And The Ring (Outro)

Σάββατο 19 Μαρτίου:

H απάντηση στην ερώτηση «Τί είναι καλύτερο από δύο συναυλίες Manowar» είναι πολύ εύκολο να καταλάβετε ποια είναι, οπότε και το Σάββατο, γύρω στις 9, ήμασταν έξω από το Principal με τους Αθηναίους φίλους να αποτελούν σχεδόν το 50% του κοινού και το πάρτι για εμάς να έχει ξεκινήσει από νωρίς το απόγευμα. Οι Crosswind αυτή τη φορά αποθεώθηκαν από το κοινό αφού πολλοί είχαν μάθει πια τα τραγούδια τους. Όσο για τους Manowar, ότι και να πω θα είναι λίγο. Παρά τις φοβερές προηγούμενες δύο συναυλίες τους, την τρίτη μέρα ανέβηκαν στην σκηνή λες και είχαν χρόνια να έρθουν στην Ελλάδα. Τέτοια απόδοση από μπάντα σε club δεν είχε ξαναδεί κανένας από τους 1500 τυχερούς που προλάβαν να κλείσουν εισιτήριο, ενώ σύμφωνα με τους Θεσσαλονικείς φίλους η ένταση του ήχου ήταν τουλάχιστον τρεις φορές δυνατότερη από οποιαδήποτε άλλη μπάντα είχε παίξει στο παρελθόν στο συγκεκριμένο club. To setlist αυτή τη φορά ήταν αρκετά διαφορετικό, και αν και για άλλη μια φορά δεν ακούσαμε νότα από το “Into Glory Ride”, οι επιλογές της μπάντας μετά από το “Battle Hymns” πώρωσαν απίστευτα τον κόσμο με τραγούδια όπως το “Metal Warriors”, “Fighting The World” αλλά και το φοβερό “Call To Arms” που είχε λείψει από τα δύο προηγούμενα shows. Σύνολο 23 τραγούδια που ΟΛΑ ένωσαν τους 1500 Manowarriors σε μια συναυλία που θα μείνει στην ιστορία για την απόδοση της μπάντας, την απίστευτη πώρωση του κοινού (δεν έχω ξαναδει σε live τόσα χέρια υψωμένα επί δύο ώρες), και ένα γενικότερο vibe που μόνο σε μια συναυλία των Manowar μπορεί να συναντήσει κανείς. Το τριήμερο έκλεισε μετά από 2 ½ ολόκληρες ώρες θριαμβευτικά, με τον Joey De Maio να σπάει τις χορδές του μπάσου ενώ 1500 άτομα με υψωμένα τα χέρια να κάνουν το σήμα κατατεθέν των Manowar αντί για τo “devil horns” το οποίο συναντάμε σε συναυλίες από Cradle of Filth έως και Bryan Adams . Αλήθεια πια μπάντα μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο? Ο εκπληκτικός, για άλλη μια μέρα Eric Adams, υποσχέθηκε ότι οι Manowar θα επιστρέψουν σύντομα στην Ελλάδα και εμείς ελπίζουμε ότι την επόμενη φορά θα είναι εβδομάδα ολόκληρη! 

Setlist: 

Manowar

Death Tone

Metal Daze

Fast Taker

Shell Shock

Dark Avenger

Battle Hymns

Sun Of Death (Carl Logan)

Brothers Of Metal

Kill With Power

Metal Warriors

Fighting The World

Heart Of Steel

William’s Tale (Joey De Maio)

The Gods Made Heavy Metal

Sons Of Odin

Call To Arms

Hail And Kill

Sign Of The Hammer

House Of Death

Kings Of Metal

King Of Kings

---------------------------

Warriors Of The World

Black Wind Fire And Steel

The Crown And The Ring (Outro)

Scott Colombus: 10 Νοεμβρίου 1956 - 4 Απριλίου 2011

Στις 4 Απριλίου του 2011 έφυγε από τον Κόσμο ο Scott Colombus, ο πιο καταπληκτικός drummer που είχαν ποτέ οι Manowar. Ένας από τους πιο προσεκτικούς, σεμνούς και διακριτικούς Μεταλλάδες που περάσανε ποτέ από το Σύμπαν.

Into Glory Ride

Hail To England

Sign Of The Hammer

Fighting The World

Kings Of Metal

Louder Than Hell

Warriors Of The World

Gods Of War

Αυτά είναι τα Έπη στα οποία συμμετείχε ο Scott με τους Manowar. Ο λόγος για τον οποίο προσχώρησε στη μπάντα ήταν το ότι χτυπούσε τόσο δυνατά τα drums, ώστε οι άλλες μπάντες δε τον αντέχανε και τον διώχνανε. Η δύναμή του και το πάθος του ήταν ο λόγος που ταίριαξε τόσο πολύ με τους Manowar και συνέχισε την πορεία του ως ένας από τους Βασιλιάδες Του Μέταλ.

Όταν ένα κομμάτι των Manowar πεθαίνει, τότε πεθαίνει κι ένα κομμάτι από κάθε οπαδό τους. Ένα κομμάτι από εμένα. Θα χρειαστούν πολλά, πολλά χρόνια για να επανέλθουμε στα μυαλά μας τώρα πια.

Αντίο Scott. Μη ξεχάσεις να επιστρέψεις στο Thor το Mjöllnir. To Ragnarök πλησιάζει και θα το χρειαστεί για μία φορά ακόμη.

 

 

SHAKRA - Back On Track (2011)

Οι Shakra είναι αναμφίβολα ένα εκ των πλέον αναγνωρίσιμων σχημάτων ανάμεσα στους hard rock ακροατές με ιδιαίτερη αδυναμία στη μελωδία. Και με επτά δισκογραφικές δουλειές στην πλάτη τους δε μπορούν παρά να θεωρούνται πια μια ιδιαίτερα έμπειρη δύναμη στο χώρο.

Οι Ελβετοί, όμως, φαίνεται να έχουν μια αλλεργία. Μια αλλεργία σε όποιον τυχαίνει να κρατάει το μικρόφωνο. Αυτό διότι το «χτύπημα» ήταν διπλό σε αυτή τη θέση. Η άνοδος της δημοτικότητας του συγκροτήματος ξεκίνησε με την κυκλοφορία του τρίτου κατά σειρά άλμπουμ του, με τίτλο "Power Ride" (2001), το οποίο έμελλε όμως να είναι και το τελευταίο με τον τότε τραγουδιστή, Pete Wiedmer. Ο αντικαταστάτης του, Mark Fox, «άντεξε» για έναν παραπάνω δίσκο από εκείνον (δηλαδή για τέσσερις), αλλά τελικά -παρά τη σημαντική συνεισφορά του- αποφάσισε να βρεθεί κι εκείνος εκτός συγκροτήματος, λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του "Everest" (2009).

Ο διάδοχός του βρέθηκε στο πρόσωπο του άσημου John Prakesh, το υλικό για το όγδοο άλμπουμ της μπάντας δημιουργήθηκε και ηχογραφήθηκε και κάπως έτσι οι Shakra επιστρέφουν εκ νέου στη δισκογραφική τους πορεία με το "Back On Track".

Για όσους αναρωτιούνται, ο σκληρός ήχος της κιθάρας (όπως την ακούσαμε στο "Everest") έχει παραμείνει ανέγγιχτος. Το εναρκτήριο "B True B You" φτάνει για να σας πείσει. Ακόμα, η φωνή του «νεοφερμένου» Prakesh δεν αφήνει περιθώρια δυσαρέσκειας, θυμίζοντας σε αρκετές στιγμές μάλιστα εκείνη του Fox.

Ευτυχώς, κομμάτια σαν το παραπάνω έχουμε να ακούσουμε αρκετά ακόμα, μιας και τα "Back On Track", "MMTWGR", "Brand New Day", "Crazy" και "I'll Be" δε μπορούν παρά να ενθουσιάσουν κάθε fan των Ελβετών αλλά και να ξεσηκώσουν τον καθένα.

Οι δυναμικές στιγμές όμως εναλλάσσονται με μεγάλη επιτυχία και με τις πιο μελωδικές και mid-tempo συνθέσεις. Η νούμερο ένα power ballad του δίσκου, "When I See You", το πανέμορφο "Lonesomeness" και το γεμάτο ένταση "Yesterday's Gone" βρίσκονται εκεί για να δείξουν πως οι Shakra «το έχουν» αναμφίβολα ακόμα, τόσο όταν πρέπει να σηκώσουν την ένταση του ενισχυτή, όσο και όταν αποφασίζουν να αγγίξουν κάποιες πιο ευαίσθητες χορδές.

Τέλος, ο συνολικός ήχος του "Back On Track" κινείται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, καθώς η παραγωγή που έχει γίνει προσδίδει πολλούς πόντους στο τελικό αποτέλεσμα. Και ποιό είναι αυτό; Ένας δίσκος γεμάτος με ποιοτικότατες μελωδικές hard rock στιγμές, δοσμένες μέσα από ένα απόλυτα σύγχρονο ηχητικό πρίσμα, το οποίο καθιστά το όλο εγχείρημα απόλυτα επιτυχημένο στα αυτιά μου.

Χρυσόστομος Μπάρμπας


Πηγή : www.rocking.gr

BURZUM - Fallen - (2011)

Εκεί που καλά-καλά δεν πέρασε ένας χρόνος από την επιστροφή του Varg "Count Grishnackh" Vikernes με το “Belus”, έφτασε στα ξαφνικά και το “Fallen” του οποίου το εξώφυλλο από την αρχή μου κίνησε την περιέργεια για το τι θα ακούσω.

Καταρχάς, η παραγωγή του είναι πολύ καλή,  και ο ήχος είναι εξίσου πολύ καλός γιατί έχει τρομερές αλλαγές σχεδόν σε όλα τα τραγούδια. Δεν θα έλεγα ότι  διαφέρει από το “Belus”, όπως και υπάρχουν ομοιότητες και με το “Det Som Engan Var”. Τον δίσκο δεν θα τον  χαρακτήριζα καθαρόαιμο black metal, έχει και στοιχεία ατμοσφαιρικού black metal,και όταν το άκουσα για πρώτη φορά πίστεψα πως δεν ήταν και η καλύτερη κίνηση του Varg να το κάνει αυτό.  

Θα σταθώ περισσότερο σε ένα σημείο το οποίο  δεν θα έλεγα ότι με τρελαίνει πολύ, και αυτό είναι τα φωνητικά, ίσως γιατί ο καλύτερος για εμένα δίσκος του Vikernes είναι το “Burzum”  που εκεί τα φωνητικά του πραγματικά απογειώνουν τον δίσκο.

Ύστερα από πολλές φόρες που άκουσα τον δίσκο έβγαλα το εξής συμπέρασμα, πως ακόμα  και με αυτά τα φωνητικά ακόμα και με ατμοσφαιρικό black metal , κατάφερε να δημιουργήσει ένα μυστήριο στο δίσκο, ο οποίος  μου δημιουργήσε την απορία “Γιατί έκανες έτσι τον δίσκο ρε φίλε;;” και όμως την ίδια στιγμή να τον ξανα εβάζα να παίζει  γιατί περιέργως μου άρεσε και μάλιστα μου άρεσε αρκετά.

Αξίζει να ακούσετε τα κομμάτια “Jeg Faller”  και “Vanvidd”,  το πρώτο γιατί πιστεύω πως είναι το καλύτερο του δίσκου, και το δεύτερο γιατί είναι το μοναδικό κομμάτι του δίσκου με τις περισσότερες αλλαγές και ρυθμού και φωνητικών.

Πηγή: www.metalholocaust.gr

UNTIL RAIN - Pandemic (E.P.) - 2011

Ένα από τα ποιοτικότερα, αν όχι το ποιοτικότερο, νέο σχήμα, είναι αυτό των Until Rain από τη Θεσσαλονίκη. Το έχω δηλώσει πολλές φορές άλλωστε πως μιλάμε για μια 5άδα, εξαιρετικά ταλαντούχων νέων, που έχουν να δώσουν ακόμα πολλά στο χώρο.

 Όσοι βέβαια έχει τύχει να παρακολουθήσουν live τη μπάντα, καταλαβαίνουν πως δεν υπερβάλλω.

Έχοντας αφήσει πίσω το πιο dreamtheater-ικό, και πιο ανέμπνευστο ίσως, παρθενικό τους album, “The Reign of Dreams”, ήρθε η ώρα για ριζικές αλλαγές…μικρές ανακατατάξεις στη μπάντα, και σαφώς πιο ώριμες μουσικές ιδέες… Χωρίς να απομακρύνονται από τον ήχο του progressive metal, ερχόμενοι ωστόσο, αυτή τη φορά πιο κοντά στην, πολύ αγαπημένη μου, μπάντα των Symphony X, οι Until Rain κυκλοφορούν τη νέα τους δουλειά που ακούει στο όνομα “Pandemic”.

Πρόκειται για ένα E.P. ουσιαστικά, που περιλαμβάνει 4 νέες συνθέσεις, με 1 από αυτές και σε radio edit, ενώ συναντάμε και δύο κομμάτια που πολλοί αγάπησαν από τον πρώτο τους δίσκο, στην ακουστική του μορφή, το “Adaptability” και επίσης σε radio edit, το “Departure”.

Ευτυχώς γι’αυτούς, οι γνώσεις τους πάνω σε θέματα ήχου, τους έχει βοηθήσει πολύ, καθώς η παραγωγή είναι εξολοκλήρου δική τους (σ.σ.: με πολύ μεγάλη προσοχή μόνο φαίνεται…), ενώ το mastering είναι του Βαγγέλη Γιαλαμά. Πράγμα που σημαίνει ότι δε θα σας ενοχλήσει τίποτα στον ήχο, ο οποίος είναι πολύ καλός για τα δεδομένα του home production.

Εάν πάντως είστε από αυτούς που ψάχνουν να ακούσουν μερικά δείγματα για να πειστούν, σας συνιστώ ανεπιφύλακτα το opening track, “Pandemic”, το πιοSymphonyXδεγίνεται κομμάτι του E.P..ενώ και για τους ήρεμους, τους λάτρεις των πιο mid-tempo κομματιών, υπάρχει και το “Pictures Of The Past”, σίγουρα εθιστικό κομμάτι με πάρα πολύ όμορφες μελωδίες, που φέρνουν πιο πολύ σε Shadow Gallery.

Το “Pandemic” προτείνεται ανεπιφύλακτα στους φίλους της καλής μουσικής, ενώ φίλοι των Symphony X, Shadow Gallery, Dream Theater, οφείλουν να το αποκτήσουν άμεσα

                                                                                       

     Πηγή: www.metalholocaust.gr                                                                                     

DEBTOCRACY // ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ Όταν η δημοκρατία υποτάχθηκε στο χρέος

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα ντοκιμαντέρ με παραγωγό το θεατή. Το DEBTOCRACY αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Το ντοκιμαντέρ θα διανέμεται δωρεάν από τα τέλη Μαρτίου χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης και θα υποτιτλιστεί σε τουλάχιστον τρεις γλώσσες.

Ο Αρης Χατζηστεφάνου και η Κατερίνα Κιτίδη μιλούν με οικονομολόγους, δημοσιογράφους και προσωπικότητες από όλο τον κόσμο περιγράφοντας τα βήματα που οδήγησαν την Ελλάδα στην παγίδα του χρέους- τη χρεοκρατία. Το DEBTOCRACY παρακολουθεί την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.

Στο Debtocracy μιλούν, μεταξύ άλλων, οι ακαδημαϊκοί Ντέιβιντ Χάρβεϊ, Σαμίρ Αμίν, Κώστας Λαπαβίτσας και Ζεράρ Ντιμενίλ, ο φιλόσοφος  Αλέν Μπαντιού, ο επικεφαλής της επιτροπής λογιστικού ελέγχου του Ισημερινού Ούγκο Αρίας, ο πρόεδρος του CADTM Ερίκ Τουσέν, ο Αργεντίνος σκηνοθέτης Φερνάντο Σολάνας, δημοσιογράφοι όπως  o Άβι Λιούις (συγγραφέας/σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ The Take – Η κατάληψη) και ο Ζαν Κατρμέρ (Liberation). Ακόμη προσωπικότητες όπως ο Μανώλης Γλέζος και η αντιπρόεδρος του γερμανικού κόμματος Die Linke Ζάρα Βάγκενκνεχτ.

Τη μουσική επένδυση προσφέρει ο Γιάννης Αγγελάκας και επιστημονική επιμέλεια έχει ο δημοσιογράφος και οικονομολόγος Λεωνίδας Βατικιώτης.

Την παραγωγή του DEBTOCRACY ανέλαβε η εταιρεία BitsnBytes. Το μοντάζ υπογράφει ο Άρης Τριανταφύλλου.

Σε αυτή την προσπάθειά ζητάμε τη βοήθειά σου. Οι δημιουργοί του DEBTOCRACY εργάστηκαν αφιλοκερδώς αλλά τα έξοδα ανέρχονται ήδη σε χιλιάδες ευρώ. Προκειμένου να αποφύγουμε κάθε είδους εξαρτήσεις απευθυνόμαστε σε συνδικάτα και εργατικές ενώσεις. Κυρίως όμως απευθυνόμαστε σε πολίτες που θέλουν να γίνουν συμπαραγωγοί. Ενίσχυσε και εσύ την παραγωγή  ενός ανεξάρτητου ντοκιμαντέρ, καταθέτοντας όσα χρήματα επιθυμείς μέσω Paypal ή σε τραπεζικό λογαριασμό. Όσοι το επιθυμούν θα αναφέρονται ως συμπαραγωγοί.

---

O Αρης Χατζηστεφάνου είναι δημιουργός της εκπομπής Infowar στο Ρ/Σ Σκάι και αρχισυντάκτης του Thepressproject.gr

H Κατερίνα Κιτίδη είναι αρχισυντάκτρια του tvxs.gr και του τηλεοπτικού Infowar.

http://www.debtocracy.gr/

STRYPER - "The Covering" 2011

Έστω και ετεροχρονισμένα, οι Stryper ακολουθούν το trend με τα άλμπουμ διασκευών, που ήδη πολλά συγκροτήματα έχουν κάνει, καλύπτοντας έτσι είτε τα νεκρά διαστήματα μεταξύ των studio άλμπουμ τους, είτε τις συνθετικές τους αδυναμίες. Μία μόδα που δεν άργησε να γίνει βαρετή  αφού τα περισσότερα άλμπουμ ήταν είτε μέτρια είτε απλά αδιάφορα. Τα παραδείγματα είναι δυστυχώς άπειρα. Οι Stryper, ευτυχώς ανήκουν στις εξαιρέσεις αφού δισκογραφικά τα πάνε καλά μετά την επανένωση τους, ενώ το “The Covering” είναι ένα από τα ελάχιστα CD διασκευών τα οποία κατάφεραν να με διασκεδάσουν, και φυσικά θα παραμείνει στην δισκοθήκη μου για αρκετές μελλοντικές ακροάσεις.

Οι Styper είναι εδώ και πολλά χρόνια ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα αφού εκτός των 3 πρώτων εκπληκτικών άλμπουμ τους έχουν στις τάξεις τους έναν φοβερό frontman και τραγουδιστή ο οποίος από μόνος του ανέβαζε ανέκαθεν το επίπεδο της μπάντας πολύ ψηλά. Έτσι και στο “The Covering”, η φοβερή φωνή του Michael Sweet, από μόνη της αποτελεί κίνητρο για την ακρόαση 12 πολύ αγαπημένων τραγουδιών. Η επιλογές είναι άψογες, αφού εκτός AOR ύμνους όπως το “Carry On Wayward Son” διασκευάζουν κλασικό heavy metal στα “The Trooper” και “Over The Mountain” αλλά και classic rock τραγούδια όπως τα “Highway Star” και “Shout It Out Loud” κάνοντας το άλμπουμ πολύ ενδιαφέρον αφού όλα αυτά τα συγκροτήματα έχουν φανερά επηρεάσει τον ήχο τις μπάντας. Άνετα θα μπορούσε κάποιος να πει ότι μια μίξη των 12 αυτών διασκευών θα μπορούσε να αντικατοπτρίσει άψογα τον χαρακτηριστικό ήχο των Stryper.

Αν και ολόκληρο το άλμπουμ είναι πολύ καλό σαν σύνολο, θα ξεχωρίσω τα “Set Me Free” (Sweet), “Heaven And Hell”(Black Sabbath), και τη φοβερή πραγματικά διασκευή στο “Lights Out” των U.F.O. Σαν extra έχουμε και ένα καινούργιο τραγούδι, το “God”, στο οποίο οι Stryper ηχούν ακριβώς όπως τους έχουμε αγαπήσει. Μελωδικό heavy metal το οποίο μας κάνει να ανυπομονούμε για το επόμενο studio άλμπουμ τους.

Πηγή: www.solidrock.gr

WITHIN TEMPTATION - "The Unforgiving" - 2011

Είμαι σίγουρος πως οι Within Temptation γνώριζαν πολύ καλά πως ότι κι αν αποφάσιζαν να κυκλοφορήσουν θα γνώριζε αρκετή επιτυχία, αφού ο κόσμος τείνει να ακολουθεί ονόματα που γνωρίζει, ακόμα κι αν η εκάστοτε δουλειά τους δε συνδυάζεται με την απαιτούμενη ποιότητα, και οι Ολλανδοί έχουν εδραιώσει για τα καλά την εμπορική τους θέση τα τελευταία χρόνια. Το εσωτερικό δίλημμα που προκύπτει σε τέτοιες περιπτώσεις αφορά στο κατά πόσο θα πρέπει να κινηθούν εκ του ασφαλούς ή βάσει καλλιτεχνικών ανησυχιών. Οι δύο προσεγγίσεις μπορεί σε ελάχιστες περιπτώσεις να ταυτίζονται, αλλά συνήθως έχουν αντιδιαμετρικές διαφορές, αφού η πρώτη είναι η χαρά των δισκογραφικών, που επιζητούν την πεπατημένη και το εύκολο promotion, ενώ η δεύτερη πρέπει να προέρχεται τόσο από την ανάγκη του καλλιτέχνη, όσο και από την ικανότητα να τη φέρει εις πέρας.

Οι Within Temptation στη νέα τους δουλειά, "The Unforgiving", αποφάσισαν να ακολουθήσουν τη δεύτερη επιλογή, έχοντας αρχικά στο μυαλό τους να κυκλοφορήσουν ένα άλμπουμ που θα επενδύει μουσικά μια ταινία, αλλά τελικά κατέληξαν σε μια πιο «συμβιβαστική» λύση, αυτή του να συνεργαστούν με ένα σεναριογράφο και να συνθέσει μια sci-fi / comic ιστορία, πάνω στην οποία κινείται θεματικά το άλμπουμ. Αυτό θα συνοδεύεται με κάποια short films και ειδικό artwork, τα οποία είμαι σίγουρος ότι θα αποδίδουν επιπλέον διάσταση στην ακρόαση του δίσκου, όμως δεν υπάρχουν διαθέσιμα σε αυτό το promo, οπότε ας μιλήσουμε για το βασικό κομμάτι που αφορά τη μουσική του δίσκου.
Χωρίς πολλές φανφάρες και υπερ-αναλύσεις, ο δίσκος αποτελεί την επιτομή του «συμφωνικού pop metal», ισορροπώντας μεταξύ των Evanescence και των Nightwish, έχοντας όμως ξεκάθαρα δικό του χαρακτήρα. Πρώτο κύριο χαρακτηριστικό είναι πως οι Within Temptation έμειναν αφοσιωμένοι στις συνθέσεις αυτές καθ' αυτές, μιας και οι περισσότερες είναι εστιασμένες στις εύκολα αποτυπώσιμες μελωδίες και στην πλειοψηφία τους θα μπορούσαν να έχουν την προοπτική single. Παράλληλα, έδωσαν μεγάλη βάση στην παραγωγή και φυσικά στις ενορχηστρώσεις, μέσα από τις οποίες προσπαθούν να περάσουν τον soundtrackικό χαρακτήρα, ο οποίος αναφέρθηκε παραπάνω, κάτι το οποίο έχουν επιτύχει σε μεγάλο βαθμό. Τέλος, οι συνθέσεις και οι μελωδίες είναι προσαρμοσμένες στο να ενισχύουν την πολύ αναγνωρίσιμη πλέον -ακόμα κι από ανθρώπους μακριά από rock ακούσματα- φωνή της Sharon den Adel, αφού προφανώς έχουν αντιληφθεί πως αυτό είναι το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της μπάντας.
Το άλμπουμ ξεκινάει με μια μικρή εισαγωγή, όπου η Sharon παραθέτει τις πρώτες σκέψεις του (πιθανότατα super ήρωα) πρωταγωνιστή της πλοκής, ακολουθούμενη από το "Shot In The Dark", ένα τραγούδι με εντυπωσακό refrain, που αποτελεί και την αγαπημένη μου ως τώρα σύνθεση στο δίσκο. Δυνατό και το "In The Middle Of The Night", που ακολουθεί σε πιο up tempo ρυθμούς, ενώ το single "Faster" με είχε απογοητεύσει όταν το είχα πρωτοακούσει και ακόμα δεν το θεωρώ τίποτα ιδιαίτερο, αφού θυμίζει πολύ ΗΙΜ και συγκεκριμένα πατάει πάνω στην τεχνοτροπία με την οποία διασκεύασαν το "Wicked Game". Το "Fire And Ice" είναι μια αρκετά δυναμική μπαλάντα, με ένα ακόμα εξέχον refrain που παραπέμπει σε πιο παλιές δουλειές του συγκροτήματος, ενώ το πιο «πομπώδες» "Iron" αποτελεί τη μεγαλύτερη σε διάρκεια σύνθεση του δίσκου, προσεγγίζοντας τα έξι λεπτά, και το "Where Is The Edge" συνεχίζει να μου ακούγεται το ίδιο αδιάφορο με όταν το είχα πρωτακούσει. Τα εμπορικά στοιχεία είναι πιο εμφανή στο "Sinéad", σε μια πραγματικά ιδιαίτερη σύνθεση, και η δεύτερη μπαλάντα, "Lost", είναι εξίσου καλή με την πρώτη, περιέχοντας μάλιστα ένα ωραίο solo. Το "Murder" είναι ανάμεσα σε αυτά που ξεχωρίζουν με τον έντονο soundtrack χαρακτήρα στην ενορχήστρωση και σε συνδυασμό με τα βιολιά του δυναμικού "A Demon's Fate" και την μελωδία του "Stairway To The Sky" συντελούν στο να κλείσει ο δίσκος σε υψηλό επίπεδο. Αν κάτι μου λείπει είναι ένα ντουέτο με κάποιον guest τραγουδιστή, μιας και θεωρώ τα "What Have You Done" και "Utopia" ως δύο από τις καλύτερες συνθέσεις της μπάντας και θα ήθελα να δοκίμαζαν κάτι αντίστοιχο και στο νέο άλμπουμ.

Συνολικά, το "The Unforgiving" δείχνει να αποτελεί το σωστό βήμα στην εξελικτική πορεία των Within Temptation, όντας ένα πολύ ποιοτικό άλμπουμ, που περιέχει προσεγμένη δουλειά, από μια μπάντα που δείχνει πώς να μην επαναπαύεται στα κεκτημένα. Αντιθέτως, καταφέρνει να πάει ένα μικρό βήμα μπροστά τη μουσική της, χωρίς να αφαιρεί τα βασικά χαρακτηριστικά στοιχεία του ήχου της, αφού οι δώδεκα συνθέσεις, με συνολική διάρκεια κάτι λιγότερο από μια ώρα, διατηρούν εύκολα αναγνωρίσιμη την ταυτότητα της μπάντας. Εν τέλει, το άλμπουμ επιτυγχάνει το σκοπό του και θεωρώ βέβαιο πως θα ικανοποιήσει στο έπακρο τους οπαδούς του συγκροτήματος, με προοπτική να προσελκύσει και αρκετούς νέους.

ΠΗΓΗ : www.rocking.gr

BONFIRE - "Branded" 2011

 

    Λίγους μήνες  μετά τα επιτυχημένα τους live στην Ελλάδα οι θρυλικοί hardrockers Bonfire επανέρχονται στην επικαιρότητά, αυτή τη φορά με το νέο τους, 12ο παρακαλώ, studio άλμπουμ τους. Αν και δισκογραφικά τους είχα χάσει εδώ και χρόνια, η πρόσφατη συναυλία τους και το απόλυτα θετικό vibe που μου μετέδωσαν, με ανάγκασαν ουσιαστικά να ξανά ασχοληθώ μαζί τους. Και όντως αυτό αποδείχτηκε πολύ καλή επιλογή, αφού το “Branded” είναι ένα πάρα πολύ καλό άλμπουμ μελωδικού hard rock, και το μέγιστο που θα μπορούσε να περιμένει κανείς από την μπάντα εν έτη 2011. Όπως αναμενόταν ο ήχος της μπάντας είναι πια καθαρό melodic hard rock αφού πιο μεταλλικά κομμάτια σε στυλ “Hot To Rock” δεν υπάρχουν εδώ και χρόνια στη δισκογραφία της μπάντας. Φυσικά αυτό δεν μας χαλάει καθόλου αφού το mid tempo hard rock που μας προσφέρουν οι Γερμανοί είναι αρκούντως εντυπωσιακό,με καλύτερα τραγούδια του δίσκου τα “Just Follow The Rainbow” που σίγουρα θα γίνει must στις συναυλίες τους ή το “Losers Lane” που θυμίζει κάτι από το “Sweet Obsession”. Φυσικά και οι μπαλάντες του “Branded” είναι πολύ καλές, όπως αναμενόταν, με καλύτερες τις “Hold Me Now” και “Let It Grow”. Σίγουρα υπάρχουν και 2-3 fillers στο δίσκο, παρ΄ όλα αυτά δεν είναι παρά μια λεπτομέρεια μπροστά στην ευχαρίστηση ενός καινούριου καλού Bonfire δίσκου. Η χαρακτηριστική φωνή του Clauss Lessmann ανέκαθεν ήταν προσωπική αδυναμία, η οποία σε συνδυασμό με τις πολύ καλές συνθέσεις με έκαναν να ευχαριστηθώ ένα άλμπουμ που πολύ πιθανό να μην άκουγα αν δεν τους είχα δει live λίγους μήνες πριν.      

Δυστυχώς  οι “τάσεις” της εποχής έχουν οδηγήσει στην αφάνεια φοβερές μπάντες όπως οι Bonfire με αποτέλεσμα ακόμα και οι λίγοι πια θαυμαστές τους να αγνοούν τις κυκλοφορίες, αλλά και γενικότερα τα νέα, πολλών συγκροτημάτων που σίγουρα αξίζουν πολύ μεγαλύτερης προβολής. Ευτυχώς όμως, το internet δίνει την ευκαιρία σε όλο και περισσότερο κόσμο να ανακαλύψει και να ακούσει συγκροτήματα που στον γνωστό άθλιο έντυπο μουσικό τύπο είναι εντελώς θαμμένα. Οι Bonfire είναι ένα από αυτά, οπότε όσοι τυχόν δεν τους έχετε ακούσει, μπορείτε να ξεκινήσετε από τα δύο πρώτα τους θρυλικά L.P. και να συνεχίσετε με το “Branded”. Οι φαν σίγουρα το έχουν ήδη αγοράσει.

 Πηγή: www.solidrock.gr

ACCEPT LIVE IN ATHENS 13 - 2 - 2011

Μπορεί σε πολλούς τομείς το 2011 να μην μπαίνει και τόσο καλά στους περισσότερους, τουλάχιστον όμως όσον να αφορά την αγαπημένη μας μουσική το νέος έτος δεν θα μπορούσε να μπει καλύτερα! Ο κλασικός heavy metal ήχος φέτος θα έχει την τιμητική του σε πείσμα όσων μας θεωρούν γραφικούς. Και όντως η πρώτη μεγάλη γιορτή για το heavy metal δεν άργησε να έρθει. Λίγους μήνες μετά την ανακοίνωση, επιτέλους έφτασε η στιγμή να απολαύσουμε τους θρυλικούς Accept σε μια εμφάνιση που θα μείνει στο μυαλό των παρευρισκόμενων για πάντα.

Το ξεκίνημα της βραδιάς δεν θα μπορούσε να είναι ιδανικότερο, με τους Innerwish, την με διαφορά νούμερο ένα ελληνική μπάντα εδώ και χρόνια, να δίνει για άλλη μια φορά τον καλύτερό της εαυτό στο σανίδι του Gagarin. Έχοντας στις αποσκευές τους ένα ακόμα εξαίσιο άλμπουμ, το περσινό “No Turning Back”, ξεσήκωσαν τους πάντες με μια φοβερή 50-λεπτη εμφάνιση. Άψογοι επαγγελματίες, δεμένο σύνολο και με τραγούδια που θα ζήλευαν πολλοί ξένοι συνάδελφοί τους, ανεβάζουν τον πήχη της Ελληνικής σκηνής υπερβολικά ψηλά. Είμαι σίγουρος ότι όσοι τυχόν δεν τους είχαν ακούσει μέχρι την Κυριακή, έχουν ήδη αγοράσει κάποιο άλμπουμ τους.

Και ενώ  το Gagarin έχει γεμίσει ασφυκτικά, γύρω στις 9 και χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση αφού γενικά η διοργάνωση ήταν άψογη, ήρθε η ώρα που περίμεναν όλοι εδώ και χρόνια. Μια εμφάνιση των Accept αντάξια της τεράστιας ιστορίας τους. Τι και αν πίσω από το μικρόφωνο δεν βρισκόταν ο U.D.O.; Δεν χρειάστηκαν πάνω από 5-10 λεπτά για τον Mark Tornillo να κερδίσει και τον πιο απαιτητικό fan, ξεχνώντας μονομιάς την απουσία του. Ποιος άραγε περίμενε ότι εν έτη 2011, οι Accept θα προκαλούσαν πανδαιμόνιο στο κοινό με το άκουσμα των νέων τραγουδιών τους; Τα “Teutonic Terror”, “Bucket Full Of Hate”, “The Abyss” και “New World Coming” που ακούστηκαν ζωντανά, προκάλεσαν τις ίδιες αντιδράσεις στο κοινό με αθάνατους heavy metal ύμνους όπως τα “Breaker”, “Losers And Winners” κ.α. σε ένα εκπληκτικό δίωρο setlist με πάνω από 20 τραγούδια.

Με έναν φοβερό ήχο, δυνατό και καθαρό (τον καλύτερο που έχω ακούσει γενικά στο Gagarin), και τους Wolf Hoffmann, Peter Baltes, Herman Frank και Stefan Schwarzmann να έχουν ενέργεια εικοσάρηδων, οι Accept απέδειξαν με τον πλέον εμφατικό τρόπο ότι το αγνό heavy metal όταν παίζεται από την ψυχή δεν κοιτάει ηλικίες. Ιδιαίτερη μνεία όμως πρέπει να γίνει για τον νέο frontman της μπάντας. Δεν λέω, Θεός ο Udo, αλλά στοιχηματίζω ότι τέτοιος δίσκος δεν θα έβγαινε με τον τελευταίο, ενώ και η εμφάνιση τους λίγα χρόνια πριν στο Rockwave μόνο ικανοποιημένους δεν μας είχε αφήσει. Το πάθος και η ενέργεια του Mark φαίνεται ότι ανέβασε στα ύψη την διάθεση της μπάντας, που μετά τον καλύτερο δίσκο του 2010, βάζουν τώρα υποψηφιότητα για την καλύτερη συναυλία του 2011. Το setlist, απλά ονειρικό, εκτοξεύτηκε  ακόμα περισσότερο με τις εκπλήξεις των “Aiming High” και “Burning”, ενώ η απίστευτη εκτέλεση του “Neon Nights” μπαίνει άνετα στο προσωπικό μου top-10 τραγουδιών που έχω δει live. 

Δεν θα γκρινιάξω πάλι, λέγοντας ότι είναι ντροπή οι Accept να παίζουν στο Gagarin. Δεν πειράζει, λίγοι και καλοί. Oι υπόλοιποι ας διασκεδάζουν κάνοντας post στο Facebook. Ραντεβού στη Θεσσαλονίκη για το σημαντικότερο metal τριήμερο της δεκαετίας.

 
Accept seltist:

Teutonic Terror

Bucket Full Of Hate

Starlight 

Love Child

Breaker

New World Comin’ 

Restless And Wild 

Son Of A Bitch

Midnight Mover

Metal Heart

Neon Nights

Bulletproof

The Abyss

Losers And Winners

Aiming High

Princess Of The Dawn

Up To The Limit

Burning 

encore:

Fast As A Shark 

Pandemic

Balls To The Wall

Innerwish setlist:

The Signs Of Our Lives

Silent Faces

Inner Strength

Sirens

Eye Of The Storm

If I Could Turn Back Time

Burning Desires

Lord Of Truth

Ready For Attack

Διοργάνωση: Archangel Productions



_{ΠΗΓΗ:www.solidrock.gr}

 

MEΤΑΛΛΙΚΑ ΝΕΑ!!! KAI ΕΠΙΣΗΜΑ ΟΙ IRON MAIDEN ΣΤΟ SONISPHERE!!

Παρασκευή 17 Ιουνίου 2011
TerraVibe Park, Αθήνα

IRON MAIDEN
SLIPKNOT
MASTODON
GOJIRA
VIRUS

Το Sonisphere Festival επιστρέφει στην Ελλάδα για 2η συνεχόμενη χρονιά με ένα ασυναγώνιστο line up και υποδέχεται ως headliners το κορυφαίο live rock συγκρότημα στον πλανήτη, τους IRON MAIDEN!

Οι Iron Maiden ιδρύθηκαν από τον μπασίστα Steve Harris στα μέσα της δεκαετίας του ’70 και, είχαν ήδη εδραιωθεί σαν μία από τις πιο φωτεινές ελπίδες της heavy metal μουσικής, το 1982, όταν κατέκτησαν ολόκληρο τον κόσμο με το τρίτο τους album, ‘The Number Of The Beast’. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας που ακολούθησε, οι Maiden ηχογραφούσαν και περιόδευαν ακατάπαυστα - επτά καινούρια studio albums και επτά Παγκόσμιες Περιοδείες μόνο στη δεκαετία του ‘80. Επιβεβαιώνοντας τη φήμη τους σαν το συγκρότημα που κάνει τις περισσότερες περιοδείες στον πλανήτη και με τη χαρακτηριστική φιγούρα του Eddie, μασκότ του συγκροτήματος, να κοσμεί το εξώφυλλο κάθε album τους και κάθε T-shirt, οι Iron Maiden δημιούργησαν το δικό τους σύμπαν. Ένα σύμπαν που καλωσορίζει τους fans από κάθε πολιτισμό, θρησκεία και κοινωνική θέση και τους υπόσχεται ολόψυχη συμμετοχή και θεαματική live δράση.

Με ορόσημα στην καριέρα τους, όπως, η μαραθώνια παγκόσμια περιοδεία του 1984/5 Slavery Tour, η headlining εμφάνισή τους στο Rock in Rio το 1985 και το 2001 και το Monsters Of Rock φεστιβάλ, στο κάστρο Donington το 1988, (που ακόμα και σήμερα θεωρείται το μεγαλύτερο μουσικό γεγονός που έχει γίνει ποτέ με 107.000 θεατές), οι Maiden έθεσαν καινούρια πρότυπα, και δεν σταματούν να ξαναανακαλύπτουν τους εαυτούς τους τόσο μουσικά όσο και από πλευράς θεάματος, που παρουσιάζουν.

Με την επιτυχία τους να συνεχίζεται και στον 21ο αιώνα οι Maiden έχουν δει τα albums τους να πετυχαίνουν πωλήσεις πάνω από 80 εκατομμύρια μέχρι τώρα, ενώ και το 2010 αποδείχθηκε μια ακόμα χρονιά – σταθμός στην καριέρα τους, με την κυκλοφορία του 15ου studio album τους, ‘The Final Frontier’, που έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία τους στα charts μέχρι σήμερα. Το album έφτασε κατευθείαν στο No.1 στον εντυπωσιακό αριθμό των 28 χωρών σε ολόκληρο τον κόσμο. Από το Λίβανο, την Αραβία, την Ιαπωνία και την Ινδία στην Ανατολή, τον Καναδά στη Δύση, τη Νέα Ζηλανδία νοτιοανατολικά, το Ηνωμένο Βασίλειο και στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, όπου έφτασε στο Νο.1 του IFPI chart, και σε όλη τη Λατινική Αμερική, καθώς επίσης έφτασε στο Νο.1 στα Ευρωπαϊκά Billboards, στο Tastemaker και στα Rock Charts και No. 4 στις Η.Π.Α., κατακτώντας την υψηλότερη θέση που έχει φτάσει ποτέ album των Iron Maiden σε αυτή τη χώρα. Στις 13 Φεβρουαρίου 2011 οι Iron Maiden τιμήθηκαν με το βραβείο Grammy για την “Best Metal Performance” για το τραγούδι “El Dorado” από το album “The Final Frontier”.

Η παγκόσμια περιοδεία The Final Frontier World Tour ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2010, έδωσαν 25 shows στη Βόρεια Αμερική και μετά ακολούθησαν επιλεγμένα headlining shows σε στάδια και μεγάλα φεστιβάλ της Ευρώπης. Το 2011 το συγκρότημα συνεχίζει την περιοδεία The Final Frontier Tour πετώντας στους αιθέρες με το ειδικά διαμορφωμένο αεροσκάφος τους, Boeing 757 airliner Ed Force One, το οποίο πιλοτάρει ο ίδιος ο τραγουδιστής τους, Bruce Dickinson, που είναι πτυχιούχος κυβερνήτης αεροσκαφών, και το οποίο, για ακόμη μια φορά, θα μεταφέρει το συγκρότημα, τους τεχνικούς και την 10 τόνων παραγωγή τους, 50.000 μίλια μακριά, σε ολόκληρο τον κόσμο μέσα σε 66 ημέρες. Η περιοδεία θα συνεχίστεί στην Ευρώπη με τo Sonisphere και άλλες headlining εμφανίσεις σε στάδια, φεστιβάλ και αρένες και θα ολοκληρωθεί τον Αύγουστο στο Λονδίνο, και όπου μέχρι τότε οι Maiden θα έχουν δώσει 101 shows και θα έχουν εμφανιστεί σε πάνω από δυο εκατομμύρια fans, από τότε που ξεκίνησε η παγκόσμια περιοδεία, The Final Frontier World Tour.

SLIPKNOT

Την τελευταία φορά, που οι θεοί της αμερικάνικης metal, οι SLIPKNOT, κατέκλυσαν με την εκρηκτική εμφάνισή τους το TerraVibe Park, ήταν το καλοκαίρι του 2009! Στο μεγαλύτερο rock γεγονός αυτού του καλοκαιριού στην Αθήνα, το Sonisphere, τα “σκουλήκια” -The Maggots- θα αναστατώσουν και πάλι την Ελλάδα. Με μία εμφάνιση, φόρο - τιμής στο αρχικό μέλος τους, Paul Gray, ο οποίος έφυγε τον περασμένο χρόνο, υπόσχονται ότι κανένας δεν θα μείνει ανέπαφος αυτό το καλοκαίρι. Οι εννέα “μασκοφόροι επέστρεψαν και υπόσχονται να τα δώσουν όλα πάνω στη σκηνή!

“Περιμένουμε με αγωνία να ξεκαλοκαιριάσουμε στην Ευρώπη. Αυτή η περιοδεία είναι για εμάς. Είναι για να γιορτάσουμε τη ζωή του αδερφού μας, Paul και της κληρονομιάς του. Η πόρτα δεν είναι ούτε ανοιχτή ούτε κλειστή. Αυτή η περιοδεία είναι για να γκρεμίσουμε αυτήν την πόρτα. Τα λέμε το καλοκαίρι.”, Slipknot

MASTODON

Ο εκρηκτικά μεταλλικός ήχος των MASTODON θα ηχήσει επιτέλους στο φετινό Sonisphere. Οι πρωτοπόροι της new wave αμερικάνικης metal σκηνής “γεννήθηκαν” το 1999 στην Ατλάντα από τέσσερα τυπάκια που θαύμαζαν συγκροτήματα όπως οι Melvins, οι Neurosis και οι Thin Lizzy. Δώδεκα χρόνια μετά, τέσσερα albums, χαρακτηρισμούς όπως "οι καινούριοι Metallica" και κουβαλώντας στην πλάτη τους πλήθος περιοδειών και live εμφανίσεων έρχονται να επανορθώσουν και εμείς είμαστε έτοιμοι να ουρλιάξουμε “Mastodon !!! Mastodon !!!”.

GOJIRA

Με όνομα που παραπέμπει στο γιαπωνέζικο τέρας Godzilla, με μουσική ένα μείγμα από death, thrash, groove & progressive metal, με τέσσερα albums στο ενεργητικό τους, με στίχους ευρηματικούς και με οικολογική συνείδηση – δεν μπαίνουν εύκολα σε καλούπια. Το μόνο σίγουρο είναι ότι, με το δυνατό τους ήχο, τα brutal φωνητικά τους, την απερίγραπτη ενέργεια τους, οι Γάλλοι θα είναι ισοπεδωτικοί επάνω στη σκηνή του Sonisphere.

VIRUS

Οι VIRUS, το νορβηγικό avant-garde rock συγκρότημα, που δημιουργήθηκε το 2000 από τον Carl – Michael Eide, με παραγωγή ήδη τριών albums, θα γεμίσουν με το χαρακτηριστικό τους ήχο και τους ασυνήθιστους πειραματισμούς τους τη σκηνή του Sonisphere.

Το Sonisphere είναι μια εμπειρία που σημαδεύει ολόκληρη τη ζωή σου. Είναι ένα ταξίδι που απογειώνει τη λατρεία της μουσικής. Είναι το ηγετικό ροκ φεστιβάλ του πλανήτη.

Μόνο οι Sonisphere goers μπορούν να περιγράψουν την εμπειρία του Sonisphere Festival. Όσοι βρέθηκαν πέρυσι, την Πέμπτη 24 Ιουνίου στο TerraVibe Park, μοιράστηκαν την ίδια ανεπανάληπτη και για πολλούς πρωτόγνωρη εμπειρία, βίωσαν τον παλμό της ροκ μουσικής, ένιωσαν αυτόν τον παλμό να μεταδίδεται από τον ένα θεατή στον άλλο και έγιναν, όλοι μαζί, ένα ανθρώπινο κύμα που δονείται στον ίδιο ρυθμό, που μοιράζεται την ίδια συγκίνηση.

Το Sonisphere δεν μπαίνει μέσα σε φράσεις, δεν φυλακίζεται σε εικόνες, δεν προσφέρεται για αναλύσεις. Είναι η απόλυτη μυσταγωγία του ροκ. Γι’ αυτό κάθε χρόνο αποδεικνύει, ξανά και ξανά, πως είναι το κορυφαίο παγκόσμιο φεστιβάλ, με «πιστούς» που φανατικά προσκυνούν το ρυθμό του και το λατρεύουν σε 12 χώρες κάθε χρόνο.

Ετοιμαστείτε να το ζήσετε!

ΤΟ SONISPHERE FESTIVAL ΓΙΑ 2η ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011
TERRA VIBE PARK, ΑΘΗΝΑ

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το: www.sonispherefestivals.com

Contact Promo Department: promo@didimusic.gr & press@didimusic.gr

Η προπώληση ξεκινά

Τετάρτη 2 Μαρτίου, στις 10:30

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Η τιμή των εισιτηρίων γενικής εισόδου είναι 59 €

Μετά την εξάντλησή τους η τιμή των εισιτηρίων γενικής εισόδου θα διαμορφωθεί στα 65 €

Η τιμή των εισιτηρίων για το Pitch A είναι 80 €

Η τιμή των εισιτηρίων της διακεκριμένης θέσης είναι 100 €

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

TICKET HOUSE

Αθήνα
Ticket House, Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς)
Τηλέφωνο Επικοινωνίας:

Ωράριο Λειτουργίας
Δευτέρα – Τετάρτη: 10:30 – 18:30
Τρίτη – Πέμπτη – Παρασκευή: 10:30 – 21:00
Σάββατο: 10:30 – 16:00

Θεσσαλονίκη
Ticket House, Μητροπόλεως 102
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 2310 264880

Ωράριο Λειτουργίας
Δευτέρα με Παρασκευή: 10:30 – 14:00 & 17:30 – 20:30
Σάββατο: 10:30 – 15:00

Online Sales ή αγορές με πιστωτική κάρτα, 24 ώρες/ωρο:
www.ticketpro.gr | www.tickethouse.gr
Για την αγορά εισιτηρίων μέσω internet ή μέσω πιστωτικής κάρτας υπάρχει επιβάρυνση 10% στην τιμή του εισιτηρίο

DOOMSWORD - "THE ETERNAL BATTLE" (2011)

Περασαν τεσσερα ολοκληρα χρονια απο το επικο "My Name Will Live On" και επιτελους οι DoomSword επανερχονται με τη νεα τους δουλεια.

"The Eternal Battle" ο τιτλος της και ειναι πραγματι πολυ χαρακτηριστικος.Οι Ιταλοι epic-doom metallers,υψωνουν παλι τις πολεμικες τους ιαχες και μας καλουν στη μαχη.

Η ειρηνικη περιοδος τελειωσε...οι δυναμεις ανασυνταχτηκαν,τα σπαθια ακονιστηκαν,οι πολεμικες στολες φορεθηκαν.τα bukkehorns ηχουν και τα πλοια περιμενουν τους πολεμιστες να επιβιβαστουν για το μακρυνο ταξιδι.

Kαι το ταξιδι ξεκινα μεσα απο 9 συνθεσεις που γεμιζουν αυτο τον δισκο.Οσοι εχετε ηδη ακουσει κατι απο τις προηγουμενες δουλειες τους,ξερετε πολυ καλα τι σας περιμενει.Οσοι εχετε αυτη τη χαρα για πρωτη φορα....προετοιμαστειτε για πολυ heavy metal!!!

Oι DoomSword ερχονται παλι με το καταπληκτικο τους epic-doom να κατακτησουν τα παντα και να μας χαρισουν υπεροχες μουσικες στιγμες.

Ενα album που ξεχειλιζει απο φοβερα κιθαριστικα βελη,εκρηκτικα drums,ασηκωτες επιθεσεις απο το μπασο και επικα βραχνα φωνητικα.Συνθεσεις που κινουνται στο γνωστο ρυθμο του group,χωρις υπερβολικες ταχυτητες αλλα βαριες και συμπαγεις.

Για αλλη μια φορα καταφεραν να δημιουργησουν ενα δισκο διαμαντι που σε παρασυρει με το ακουσμα του σε αλλες εποχες,σε πορωνει και σε κανει να θες να ορμησεις μαζι τους στο πεδιο της μαχης!

Για το Rockoverdose.gr
Πανος Warlord Μπουγαλης

ΠΗΓΗ: www.rockoverdose.gr